ما به نوبه خودمان ( به عنوان کاربران عادی لینوکس ) و تمام دوستانی که در زمینه گسترش آگاهی و آشنا کردن دیگران با Gnu و Open Source تلاش می کنند وظیفه خود دانستیم نسبت به مقاله:

که مورخ شنبه 16 خرداد 1383 درهفته نامه عصرارتباط ، صفحه 29 چاپ شده نکاتی را ذکر کنیم. لازم به ذکر است قصد متهم کردن هیچ کس را نداریم.

در ابتدا باید بگوییم که تاریخچه حرکت نرم افزارهای بازمتن ( Open Source )به پنجم ژانویه 1984 برمیگردد نه سال 1983 ، که ریچارد استالمن Richard Stallman شغل خود را در MITرها کرد تا شروع به توسعه و ایجاد یک سیستم عامل رایگان کند( www.gnu.org/gnu ) .

امروزه اجتماع بزرگی ازکاربران گنو، از لینوکس و سایر نرم‌افزارهای آزاد استفاده می‌کنند. هزاران نفر خواهان توسعه آن هستند و هدفشان متقاعد کردن کاربران بیشتری برای استفاده از« نرم‌افزار آزاد » است وشما با تیتردرشت وبه رنگ قرمز که خطر را گوشزد میکند ، آن هم با عکس گوزن محبوب ما کاربران لینوکس و نرم افزارهای جادویی گنو( مانند gcc , Emacs ,... ) به برشمردن ریسک های CopyLeftو... پرداختید. شما بصورت ناآگاهانه برنامه نویسانی که علاقه به توسعه نرم افزارهای تحت لینوکس دارند را دچار تردید می کنید. البته میدانیم که این مطلب فقط یک ترجمه است ، اما بهتر بود منبع آن را هم ذکر می کردید، تا نویسنده یا نویسندگان آن هم مشخص میشدند.

شما مالکیت معنوی رو مورد بحث قرار دادید و از تجاوز به حقوق معنوی نوشته بودید. اگر اینطورباشد که شما نوشتید ، بزرگترین بازنده مالکیت معنوی باید آقای لینوس تروالدز باشند. واز اینکه مجوز اوپن سورس هیچ گونه تضمینی در مورد مالکیت معنوی ارائه نمی دهد !!! صحبت کردید. آیا بنظر شما آقای لینوس تروالدز از حقوق معنوی محصول خودش محروم مانده است؟ آیا در سایت هایی که در زمینه لینوکس خبر رسانی و فعالیت می کنند تا به حال به این جمله برخورد کرده اید؟

آیا معنی و مفهوم این جمله چیزی غیر از مالکیت معنوی نویسنده برنامه است ؟ در مقاله نوشته اید که :

اگرهمین مشارکت جمعی وجود نداشت امروزه توزیع هایی مثل SuSE , RedHat و... و 120 توزیع دیگر آن وجود داشتند؟ مشارکتهای این چنینی باعث شده تا همه مردم حتی افرادی که متخصص کامپیوتر نیستند نیزبتوانند از لینوکس استفاده کنند و لینوکس به رقیبی جدی برای شرکت مایکروسافت تبدیل شود. علاوه بر این آیا می دانستید که مرکزOSDL که مسئول نظارت بر محصولات بازمتن است سیستمی را راه اندازی کرده که بتواند نویسنده هر کد را تعیین کند و مشکل مالکیت معنوی که شما فرمودید یک مسئله حل شده بنظر میرسد. شما نوشته بودید :

لینوکس به جانشین مناسبی برای ویندوز برای کاربران شبکه در شرکتهای تجاری تبدیل شده است. و نیز دیگر محصولات متن باز. ما تنها یک مثال ساده در مورد وب سرور آپاچی میزنیم. بر طبق گزارشی در April 2004 که از 49,750,568 وب سایت تهیه شده و شما می‌تونید آنرا در این آدرس ببینید:

Apache Web Server پراستفاده‌ترین بوده و 69.99 درصد سرورها ازApache استفاده می‌کنند. آیا خود این امر تضمین کیفیت نیست؟ آیا امنیت یک هدف خاص تلقی نمیشود؟

ممکن است که بگویید مثال بالا یک پروژه بزرگ است و منظور شما پروژه های معمولی و کوچک بوده ، ما یک مثال هم در کشور خودمان میزنیم. آقای آلن باغومیان به همراه برادرش آرمن باغومیان نرم‌افزار جدید والبته نیمه تمام XFardic ( که هر روز بهتر میشود ) را نوشته اند و سورس آن را در دسترس همگان قرارداده اند. قبل از اینکه از نظر فنی قابل مقایسه باشد ، مشارکت در رفع نواقص و استفاده از XFardic باعث تشویق توسعه دهندگان آن می‌شود تا آنرا تبدیل به یک نرم‌افزار کامل کنند. ای کاش سری به سایت www.technotux.com می زدید تا می دیدید که کاربران این سایت با چه شور و علاقه ای این برنامه را تست می کنند و اشکالات این برنامه را گوشزد می کنند و مدیر این سایت و نویسندگان این برنامه با چه لذت و اشتیاقی به رفع اشکالات وبهینه سازی آن می پردازند. در تمامی محصولات و برنامه های Open Source چنین سایتها و فروم هایی را می توانید پیدا کنید که علاوه بر ارائه محصول و برنامه به رفع اشکالات احتمالی کاربران برنامه نیز می پردازند. این یعنی پیشرفت! این یعنی تضمین کیفیت!

این همان حرکت جمعی است که استالمن نام برده ، مطمئن باشید ایشان هیچ گاه از حقوق معنوی خویش محروم نمیشوند و افراد سودجود و مقلد، در این زمینه ، کاری را نمی توانند صورت دهند چون با فلسفه گنو و لینوکس نا آشنا هستند. با آرزوی موفقیت برای آلن و آرمن عزیز.

حال بهتر نیست بجای برشمردن معایب وایراداتی که ناشی از ناآگاهی و ناآشنایی با فلسفه وجود گنو و Open Source می باشد ، ما هم نقشی دربسط و گسترش آن داشته باشیم؟ فلسفه ای که خالقان آن انسانهای بزرگ و از خود گذشته ای هستند که تمام تلاش خود را بکارگرفته اند تا ما و شما به عنوان شهروندان دنیای مجازی احساس آزادی کنیم.

بهتر نیست تا از پروژه های Open Source حمایت کنیم تا بعد از پیوستن به WTO میلیاردها دلار صرف خرید مجوزهای مایکروسافت و دیگر شرکتهای انحصارگرا نکنیم؟

بهتر نیست تا از باغومیان ها ، زینی ها ، عامری ها ، بیژن زاده ها ، ایزد ها ، رئیسی ها و ... که عاشقانه در راستای گسترش فرهنگ Open Source در ایران فعالیت می کنند حمایت کنیم تا فرهنگ تبادل اطلاعات در جامعه ما شکل بگیرد؟

در سایت شخصی ریچارد استالمن می خوانیم :

" من زشتی راهی که نرم‌افزارهای غیرآزاد بر کاربران خود تحمیل می‌کنند را تجربه کرده‌ام و تصمیم گرفتم تا خود را نجات دهم و به دیگران نیز راه نجاتی ارائه کنم. نرم‌افزارهای غیرآزاد همراه خود یک سیستم ضد اجتماعی دارند که از همکاری و حرکت جمعی جلوگیری می‌کند. عموما شما قادر نیستید تا کد منبع را ببینید، شما نمی‌توانید بگویید که چه حیله‌های کثیف و چه باگ‌های احمقانه‌ای ممکن است داشته باشد. اگر آنرا دوست نداشته باشید، قادر نیستید آنرا تغییر دهید. بدتر از همه اینکه شما قادر نیستید آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید. جلوگیری از اشتراک نرم‌افزار به معنی برداشتن تمام قیود اجتماعی است."

ما دانسته های خودمان را مدیون چنین کسانی هستیم که بدون هیچ انتظاری اطلاعات خودشان را به اشتراک میگذارند.

Ehsan Norouzi <linarmy at="at" linuxmail="linuxmail" dot="dot" org="org"> Abbas Esmaeeli <abbas at="at" technotux="technotux" dotcom="dotcom"> </abbas></linarmy>