با استفاده از دستور rpl می‌توانید یک رشته متنی را با یک رشته متنی دیگر در تعداد زیادی فایل جایگزین کنید:

$ rpl oldstring newstring file1 file2 ...

راهنمای نصب دبیان بخش ۱

(2081 مجموع کلمات موجود در متن)
(6003 بار مطالعه شده است)  

راهنمای نصب دبیان سارژ

به همراه دبیان نسخه 3.1 برنامه نصب جدید و بهینه شده‌ای ارائه شده است که کار نصب دبیان را نسبت به نسخه 3 آسان‌تر ساخته است. دبیان را می‌توان به صورت‌های مختلفی نصب نمود. مانند نصب از روی دیسک‌های نصب و یا نصب از طریق شبکه و اینترنت. در صورتی که ماشینی را که مایلید روی آن عمل نصب را انجام دهید از طریق یک اتصال پرسرعت به اینترنت متصل می‌باشد، بسیار آسان خواهد بود تا نصب را از طریق نصب شبکه انجام دهید. در آن صورت ماشین شما با استفاده از بروزترین بسته‌های نرم‌افزاری و امنیتی نصب خواهد شد و ممکن است نیازی به بروز کردن آن پس از نصب نداشته باشید.
مسئله بروز سازی سیستم‌عامل مخصوصا هنگامی که در نظر دارید از آن به عنوان یک سرویس‌دهنده استفاده نمایید اهمیت پیدا می‌کند. بنابراین به یاد داشته باشید تا حتما همیشه پس از اتمام نصب، سیستم خود را بروز نمایید.

تهیه دیسک‌های نصب/نصب شبکه
نخستین مرحله برای نصب هر سیستم‌عامل و نرم‌افزاری تهیه دیسک‌های نصب آن می‌باشد. دیسک‌های نصب دبیان بصورت فایل‌های ISO ارائه شده است که آنها را می‌توانید از آدرس http://www.debian.org/CD/http-ftp دریافت نمایید. در صورتی که مایل به نصب از روی شبکه می‌باشید، دیسک‌های نصب از روی شبکه را خواهید توانست از آدرس http://www.debian.org/CD/netinst دریافت نمایید. دیسک‌های نصب از روی شبکه دارای حجم بسیار کمی می‌باشند.
دبیان برای معماری‌های سخت‌افزاری بسیار متنوعی ارائه شده است که با توجه به سخت‌افزاری که مایل به انجام عمل نصب بر روی آن هستیید، می‌توانید فایل‌های ISO مربوط به آن معماری را دریافت نمایید.
در صورتی که ماشینی که مایل هستید دبیان را بر روی آن نصب نمایید از طریق خطوط پر سرعت به اینترنت متصل نیست، بهتر است دیسک‌های نصب آنرا از فروشگاه‌های نرم‌افزاری تهیه نمایید. البته در ایران ممکن است به دشواری این دیسک‌ها را پیدا کنید. راحت‌ترین روش برای تهیه این دیسک‌ها سایت http://www.technotux.com می‌باشد.

سخت‌افزار مورد نیاز
برای نصب دبیان به سخت‌افزار فوق العاده‌ای نیاز نخواهید داشت. در صورتی که هدف شما نصب بصورت سرویس‌دهنده است، حتی امکان استفاده از دستگاه‌های قدیمی نیز وجود دارد. بسیاری از سخت‌افزارهای قدیمی را که اکنون جهت استفاده به عنوان ایستگاه کاری یا میزکار مناسب نیستند، می‌توان به عنوان یک سرویس‌دهنده خوب بکار گرفت. مانند سخت‌افزارهای قدیمی مبتنی بر پنتیوم‌های ۲ و ۳.
برای استفاده به عنوان میزکار، در معماری x86 حداقل سیستمی که پیشنهاد می‌شود، پردازنده ۵۰۰ مگاهرتزی به همراه حداقل ۱۲۸ مگابایت حافظه می‌باشد. مقدار فضای مورد نیاز نیز حدود ۴ گیگابایت توصیه می‌گردد.

شروع نصب
برای شروع نصب ابتدا باید اطمینان حاصل نمایید که سیستم شما امکان بوت شدن از روی CD-ROM را داراست یا خیر. برای این کار باید به مستندات بایوس سیستم‌تان مراجعه نمایید. سخت‌افزارهای جدید همگی این امکان را دارا می‌باشند. تنها ممکن است نیاز داشته باشید تا این امکان را در بایوس سیستم خود فعال نمایید.

بوت از روی سایر ابزارها
در صورتی که امکان بوت از روی CD بر روی سخت‌افزار خاصی فراهم نباشد، می‌توانید فایل‌های مربوط به بوت از روی floppy را دریافت و استفاده نمایید. علاوه بر بوت از روی دیسک CD-ROM و floppy، امکان بوت از روی شبکه و همچنین دیسک‌های قلمی USB نیز وجود دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی نصب با استفاده از بوت شبکه به آدرس http://wiki.debian.net/index.cgi?DebianInstallerNetbootPXE و برای دیسک‌های USB به آدرس http://d-i.pascal.at مراجعه نمایید.

بوت سیستم
برای آغاز نصب باید سیستم را با استفاده از دیسک شماره ۱ دیسک‌های نصب و یا دیسک نصب از روی شبکه بوت نمایید. نخستین چیزی که مشاهده خواهید کرد، صفحه آغازین بوت می‌باشد که در آن می‌توانید گزینه‌های بوت را وارد نموده و یا با فشردن کلید Enter با گزینه پیش‌گزیده بوت شوید. تصویر شماره ۱ صفحه آغازین بوت را نمایش می‌دهد.

تصویر شماره ۱ صفحه آغازین بوت

سیستم‌عامل دبیان به طور پیش‌گزیده با استفاده از هسته‌های سری 2.4 لینوکس نصب می‌شود. جهت نصب سیستم با استفاده از هسته 2.6 گزینه linux26 را جلوی اعلان بوت وارد نمایید و سپس کلید enter را فشار دهید. در صورتی که مایل هستید عمل نصب را در حالت حرفه‌ای انجام دهید، می‌توانید گزینه‌های expert یا expert26 را وارد نمایید.
در صورتی که قصد دارید دبیان را به عنوان سرویس‌دهنده نصب نمایید، توصیه می‌کنم از هسته‌های سری 2.4 استفاده نمایید که دارای پایداری بالاتری نسبت به هسته‌های سری 2.6 می‌باشند. هسته‌های سری 2.6 سرعت و پشتیبانی سخت‌افزاری بهتری را به ارمغان می‌آورند که در حال حاضر برای بکارگیری در ایستگاه‌های کاری و میزکارها مناسب‌تر می‌باشد. البته با روند کنونی توسعه هسته 2.6، این نسخه نیز بزودی به حد بالایی از پایداری خواهد رسید که آنرا جهت بکارگیری در سرویس‌دهنده‌ها مناسب می‌سازد.
پس از اینکه هسته سیستم‌عامل لینوکس بارگذاری شد، برنامه نصب دبیان آغاز به کار می‌کند.

انتخاب زبان برنامه نصب
در نخستین مرحله نصب باید زبان برنامه نصب را انتخاب نمایید. برنامه نصب دبیان در حال حاضر به زبان‌های متعددی ترجمه شده است. کافی است زبان مورد نظر را انتخاب کرده و سپس کلید Enter را فشار دهید تا به مرحله بعدی وارد شوید. تصویر شماره ۲ این مرحله را نمایش می‌دهد.

تصویر شماره ۲ انتخاب زبان برنامه نصب

انتخاب زبان صفحه کلید
پس از انتخاب زبان برنامه نصب، باید زبان صفحه کلید پیش‌گزیده سیستم را انتخاب نمایید. در این مرحله می‌توانید American English را انتخاب نموده و مراحل نصب را ادامه دهید. تصویر شماره ۳ این مرحله را نمایش می‌دهد.

تصویر شماره ۳ انتخاب زبان صفحه کلید سیستم

شناسایی سخت‌افزار و شبکه
پس از انتخاب زبان صفحه کلید، برنامه نصب شروع به شناسایی سخت‌افزارهای نصب شده بر روی سیستم نموده و ماژول‌های مورد نیاز جهت کارکرد آنها را بارگذاری می‌نماید. سپس برنامه نصب شروع به شناسایی کارت شبکه و نصب تنظیمات سرویس‌دهنده موجود DHCP در شبکه می‌نماید. در صورتی که موفق به پیدا کردن سرویس‌دهنده DHCP نشود، برای تلاش مجدد از شما سوال خواهد نمود. در صورتی که پاسخ No را انتخاب نمایید، برنامه نصب مشخصات پیکربندی شبکه شما را از شما سوال خواهد کرد. این مشخصات عبارتند از آدرس IP، شماره netmask، آدرس Gateway و name server. پس از این مرحله نام سیستم از شما پرسیده می‌شود. در صورتی که در شبکه قرار دارید، این نام باید یکتا باشد. نام پیش‌گزیده روی debian تنظیم شده است. پس از وارد کردن نام سیستم، نام دامنه‌ای (Domain) را که سیستم شما عضوی از آن به شمار می‌رود را وارد نمایید.

در صورتی که از دیسک نصب از روی شبکه استفاده می‌کنید، قادر نخواهید بود بدون کارت شبکه نصب را ادامه دهید و باید از برنامه نصب خارج شوید.
هرگاه هنگام نصب در مراحل مختلف خطایی رخ دهد، منویی نمایش داده خواهد شد که در آن تمامی مراحل نصب لیست شده است و شما قادر خواهید بود تا عملیات نصب را از مرحله بعدی یا قبلی از سر بگیرید. این امکانی است که برنامه نصب دبیان را بسیار قدرتمند و قابل انعطاف ساخته است.
برای ورود به مرحله بعدی نصب، گزینه Partition Disks را از منوی ذکر شده انتخاب نموده و کلید Enter را فشار دهید.

پارتیشن‌بندی دیسک‌های سخت
اکنون نوبت به پارتیشن‌بندی دیسک سخت رسیده است. مرحله‌ای که بسیاری از کاربران تازه‌کار از آن وحشت دارند. ولی نگران نباشید. برنامه نصب دبیان در کنار شماست!
حالت‌ها و شرایط متفاوتی ممکن است هنگام پارتیشن‌بندی حاکم باشد. ممکن است شما یک دیسک سخت خالی داشته باشید و یا ممکن است بر روی دیسک سخت‌تان سیستم‌عامل‌های دیگری مانند ویندوز مایکروسافت نصب شده باشد. در صورتی که اینچنین باشد، شما یا باید یکی از پارتیشن‌های موجود را برای نصب دبیان پاک کنید، یا قبلا مقداری فضای خالی و پارتیشن‌بندی نشده بر روی آن باقی گذاشته باشید.
برنامه نصب دبیان امکان پارتیشن‌بندی خودکار تمامی دیسک سخت یا قسمت خالی دیسک سخت را برای شما فراهم می‌سازد. در صورتی که دوست ندارید برنامه بطور خودکار عمل پارتیشن‌بندی را برایتان انجام دهد، می‌توانید گزینه manual را برای پارتیشن‌بندی دستی انتخاب نمایید.

استراتژی پارتیشن‌بندی
بسته به اینکه سیستمی را که دبیان بر روی آن نصب می‌شود، برای چه اموری استفاده خواهد شد، روش ارتیشن‌بندی مختلفی را می‌توان بر روی آن پیاده سازی کرد.
در صورتی که دبیان را جهت استفاده به عنوان میزکار نصب می‌کنید، داشتن حداقل یک پارتیشن ریشه (root)، یک پارتیشن swap و یک پارتیشن home توصیه می‌گردد. البته داشتن یک پارتیشن کوچک جداگانه برای ذخیره فایل‌های پیکربندی مدیر بوت سیستم نیز عاقلانه است (پارتیشن بوت).
اندازه‌هایی که معمولا برای پارتیشن‌های مختلف در نظر گرفته می‌شود عبارتند از ۳ الی ۴ گیگابایت برای پارتیشن ریشه که در آن تمامی ابزارهای نرم‌افزاری، برنامه‌های کاربردی و کتابخانه‌های مختلف نصب می‌شوند، فضایی حدود ۲ برابر حافظه RAM سیستم برای فضای swap که به عنوان حافظه مجازی سیستم استفاده می‌شود، فضایی حدود ۱۰۰ مگابایت کمتر برای پارتیشن boot و فضای در نظر گرفته شده جهت پارتیشن home نیز بستگی به تعداد کاربر سیستم خواهد داشت. زیرا اطلاعات شخصی تمامی کاربران در این پارتیشن قرار داده می‌شود.

در صورتی که مایل هستید دبیان را به عنوان یک سرویس‌دهنده نصب نمایید، توصیه می‌کنیم تا یک پارتیشن جداگانه جهت دایرکتوری var ایجاد نمایید. دایرکتوری var محلی است که فایل‌ها و داده‌های مربوط به سرویس‌دهنده‌ها مانند سرویس‌دهنده‌های وب و بانک‌های اطلاعاتی ذخیره می‌گردد و داشتن یک فضای جداگانه جهت آن باعث خواهد شد در حملات نوع DOS که فضای دیسک سیستم با اطلاعات بیهوده پر می‌گردد، دیسک سخت سیستم بطور کامل پر نشده و از Crash کردن و از کار افتادن سیستم جلوگیری به عمل آید.